Dichten uit de boekenkast

Every cloud has a silver lining‘. Het voordeel van deze gedwongen opsluiting ten gevolge van het Coronavirus is dat ik meer tijd vind om creatief bezig te zijn. Het is lang stil geweest aan mijn werktafel. Niet dat ik stil heb gezeten, ik was vooral druk bezig met de inrichting en marketing van onze gîte. Minder met schrijven, tekenen, kleien. Nu de eerste annulaties voor ‘le Voltigeur du Ventoux‘ zich aandienen, komt er ineens tijd vrij. Niet bepaald onprettig, moet ik toegeven.

Bij het opkuisen van mijn mailbox, vond ik een nieuwsbrief van Zintrige terug. Daarin las ik een interessante oefening die me zin gaf om me ook eens aan een gedicht te wagen.

Wist je dat je boekenkast een bron van inspiratie is? Met de titels van jouw boeken kun je mooie combinaties maken en zo je eigen gedicht schrijven. Het leuke is dat je eindeloos kunt variëren en dat je op een heel andere manier met taal aan de slag gaat. Je moet het tenslotte doen met de titels die je voor handen hebt. Een fijne manier om je creativiteit te prikkelen en een goede oefening om je perfectionisme los te laten.

Nou, dat klonk als een aansporing. Ik ben in onze boekenkast gedoken en heb de titels uitgezocht die bij elkaar passen om er een mooi geheel mee te vormen. Dit is het resultaat. Je leest het gedicht uitgeschreven onderaan de foto.

Moet je zeker ook eens proberen!

IMG_20200326_084805

‘t Zal je gezegd worden

Ziek van liefde

De vermaledijde vaders

Heren van de thee

De barbaren

 

Duistere driften

Geheime kamers

Liefde tegen liefde

Vriendendienst

Zout op mijn huid

Nachtschade

 

Een zachte dood

Het teruggevonden licht

Dit verklaart alles

Vader

Vertaalatelier Theaterteksten in Avignon

Begin november organiseerde Literatuur Vlaanderen samen met Dutch Performing Arts, Maison Antoine Vitez en La Chartreuse een vertaalatelier voor hedendaagse theaterteksten.

Traduction theatrale franco-neer landaise © Alex Nollet-La Chartreuse-1233

Toen ik op de valreep mijn proefvertaling en motivatiebrief naar Literatuur Vlaanderen stuurde, was ik ervan overtuigd dat er een wonder moest gebeuren om deel te nemen aan de stage. Maar kijk, de mirakels zijn de wereld nog niet uit en zo stond ik op maandagmiddag 4 november met een veel te grote koffer benieuwd te wachten op de andere deelnemers in de hal van La Chartreuse in Villeneuve-les Avignon.

IMG_20191105_151745

De workshop was zowel bestemd voor beginnende als voor meer ervaren vertalers die meer kennis willen opdoen over het vertalen van toneelliteratuur. Onze groep voldeed minstens aan dat criterium. Hoe verschillend onze vertaalachtergronden ook waren, een ding hadden we gemeen; we waren allemaal ontzettend nieuwsgierig en stonden open om een nieuwe vertaalervaring op te doen. Het was de bedoeling van dit atelier om een pariteit van brontalen te hebben. Op die manier konden we duo’s vormen van vertalers uit en naar het nl. Dat het inspirerend zou werken, had ik gehoopt. De realiteit was nog beter dan mijn verwachtingen.

De docenten Esther Gouarné en Mike Sense hadden voor ons een uitgebreid en gevarieerd programma samengesteld waarin we op zoek gingen naar de specificiteit van het vertalen van theaterteksten.  Mike begon de dag altijd met een aantal bijzondere quotes of teksten van bekende auteurs. Aansluitend gingen we vertalen. En uitwisselen. Boeiend en leerzaam.  Ritme en sonoriteit, het staat in mijn geheugen gegrift.

IMG_20191106_113629Esther liet ons kennismaken met dramaturgie. Handen uit de mouwen! Weg van de bank. Staan, rennen, borstkas opentrekken. We deden ademhalingsoefeningen, gingen bij mooi weer zelfs buiten onze vertaalde teksten declameren en spelen. Dat was voor mij een compleet nieuwe ervaring die smaakt naar meer.  Er heerste een bijzondere sfeer in onze groep, nooit heb ik een moment van gêne gevoeld, alleen maar enthousiasme en aanmoediging.

Alleen al voor de locatie, wilde ik dit atelier niet missen. La Chartreuse is tegenwoordig een nationaal literair centrum voor auteurs van theaterteksten. Oorspronkelijk werd het gebouwd in opdracht van Paus Innocent VI die aan de drukte van Avignon wilde ontsnappen. De orde van de Kartuizers zouden de strengste kloosterorde zijn van de Katholieke Kerk. Ze zijn bekend voor hun stilte en leven in afzondering. Wij leefden gedurende deze zesdaagse dan misschien niet als kartuizermonniken, gepassioneerd bezig waren we wel. Na een intense dag, hoefden we ‘s avonds gewoon maar aan te schuiven aan de table d’hotes van la Chartreuse, een gezellige eetkamer waar we samen met de andere residenten op een eenvoudige maaltijd werden getrakteerd. De gesprekken waren verrijkend en verliepen geanimeerd naarmate de avond vorderde en de wijn vloeide. IMG_20191108_171409Zo ontstond daar aan tafel bijvoorbeeld het plan om stukken tekst van een aantal aanwezige auteurs naar het Nederlands te vertalen. De vraag kwam van Nadège, een bekende Franse theatermaakster die graag haar teksten in een andere taal wilde horen en zich afvroeg hoe wij tewerk gingen. Daar hadden Esther en Mike oor naar en dus hadden we op vrijdagmiddag bezoek van 5 theaterauteurs wiens teksten we vertaalden en dan naar voren brachten. Het werd een boeiende en inspirerende middag met veel mooie momenten.

Ik dank de organisatoren dat ik aan dit atelier mocht deelnemen. Het was intens, aangrijpend en inspirerend. Wij hebben na zes intense dagen afscheid van elkaar genomen met gemeende beloftes en nieuwe plannen. Ik kijk uit naar de volgende akte!

 

 

 

Verhuisd!

Het is de laatste maanden maar stil geweest op mijn blog. Dat kwam niet alleen door de  zomervakantie, bovendien ben ik ook nog maar weer eens verhuisd. De 9de keer. Hopelijk de laatste keer, alhoewel dat nooit zeker is.

92934D29-8031-492D-97A2-63407352AC57

Ik ruil het vlakke landschap van de Loire nu met het bergachtige en warme zuiden in de Provence. Een inspirerende plek. De Mont Ventoux houdt me gezelschap en kijkt toe. We worden vast en zeker beste maatjes!

ventoux

 

De helende kracht van boeken

Gisteren ging ik op bezoek naar het kinderziekenhuis van Clocheville in Tours. Nee, nee, niemand van mijn naasten is ziek. Gelukkig maar. Ik had er afspraak met Pascale Arnaud, de verantwoordelijke van de organisatie ‘Culture et Bibiothèque pour tous’.

IMG_4500                   IMG_4468

Pascale is gepassioneerd door kinderliteratuur. Samen met haar team van 35 vrijwillige medewerkers heeft ze in de 15 jaren dienst een parel van een collectie boeken samengesteld. De bibliotheek ontstond door een gift van 2000 boeken door de uitgeverij Hachette. Jaarlijks ontvangt Pascale via haar organisatie verschillende giften waardoor ze gemakkelijk zo’n 200 tot 230 nieuwe boeken kan aankopen.

Pascale volgt de kinderliteratuur op de voet. Bij het uitzoeken van nieuwe aankopen, laat ze zich leiden door enkele criteria; een goed verhaal, verzorgd en mooi geïllustreerd, die de fantasie en creativiteit van de kinderen aanspreekt. De nadruk ligt op grappige en amusante verhalen. Het is de bedoeling van Pascale dat kinderen niet alleen afgeleid worden van hun ziekteproces, ze wil ze ook de kans geven kennis te laten maken met minder evidente boeken, mooi en artistiek.  Op die manier slaat ze twee vliegen in een klap.

Pascale heeft een ervaren oog voor het betere kinderboek. Haar bibliotheek geeft een goed beeld van de Franse hedendaagse jeugdliteratuur. Het is dan ook heel inspirerend om samen met haar door haar bibliotheek te wandelen.

Het team vrijwilligers trekt elke namiddag tijdens de week met een lading boeken naar de verschillende afdelingen om voor te lezen en spelletjes te spelen met de kinderen. Ook in de wachtzalen wordt er voorgelezen. Wachten mag lang duren. Op zondagavond, als al het bezoek weer weg is en de stilte in de kamers valt, trekt het team van Pascal weer rond om voor het slapengaan nog even een boekje te lezen zodat alle kinderen zoet dromen.

IMG_4473

Groot signeerfeest

Afgelopen vrijdag was het zover; de  grote boekenverkoop van ‘Van Mini-mix naar Maxi-max’ tijdens de vernissage van het gelijknamige Kunstproject. Om 19;00 stipt knipte illustratrice Kristl Snoecx, het lint door om de deuren te openen van de exporuimte in het Gemeenschapscentrum de Bosuil in Jezus-Eik.

IMG_4615

Ik vond het ontroerend om te zien hoe uitgelaten de kinderen naar onze boekentafel liepen.

‘Kijk mama, Viggo en Vic!’.

Ons prentenboek is gedurende het hele schooljaar gebruikt in elke klas van de school. Geen wonder dat Viggo en Vic vriendjes hebben gemaakt!

IMG_4618

Ons prentenboek ging als zoete broodjes over de tafel. De sfeer zat er meteen in. Eerlijk gezegd, ik vind signeren wel leuk!

 

De tentoonstelling loopt nog tot woensdag 30 mei. Wie het expoweekend heeft gemist, kan nog steeds het prentenboek online kopen op de website van Mini-mix naar Maxi-max.

Vergeet niet dat de volledige opbrengst ten voordele is van Voedselhulp Overijse.

In mei leggen alle vogelaars een … boek!

Ik heb geen wekker nodig. Iedere ochtend roept de koekoek mij wakker met zijn eigen naam: koe-koek!  Stom beest. Onmogelijk om weer de slaap te vatten met zijn luid geroep dat al het andere gefluit overstemt.  Het is het luidruchtige kantje van het voorjaar.

Niet dat ik iets tegen vogels heb, integendeel. Ze fascineren me. Noem me niet meteen een vogelaar. Ik ga nog geen vogels spotten en vervolgens proberen te benoemen. Het zogenoemde twitchen. Trouwens, vogels kijken wordt steeds populairder. Boeken over vogels lezen ook.  Laat ik je er drie opvallende voorstellen:

1vvh9789057599668

Met zijn nieuwe boek Het dwarse vogelboek speelt Siegfried Woldhek op een originele wijze in op die trend. Woldhek creëerde in zijn boek een compleet unieke indeling van vogels in 18 families. ‘Misbaksels’, ‘Showpikken’ en ‘Designvogels’ om er maar enkele te noemen. Een creatieve rangschikking die wel te verwachten is van een auteur die naast ornitholoog vooral ook cartoonist en illustrator voor NRC is. Met zijn geoefend kunstenaarsoog leert hij de lezer in dit boek zijn zintuigen te openen en op een andere manier naar vogels te kijken in plaats van te ‘jagen en jakkeren’ over hun naam en soort. ‘Van vogels moet je gewoon genieten. Naar vogels moet je kijken. Laat hun veren je ogen strelen’, schrijft de vroegere directeur van Vogelbescherming Woldhek.

de scharrelaar

Klassieker maar daarom niet minder interessant is het nieuw literair tijdschrift voor vogelliefhebbers ‘De Scharrelaar’ dat nu verschijnt bij Atlas Contact. Vogelliefhebbers zijn niet alleen maar buitenmensen, maar blijven ook graag thuis om te lezen, vond de redactie van het tijdschrift. Die bestaat uit vogelaars met liefde voor schrijven en schrijvers met liefde voor vogels.

Cover recto

Als afsluiter een derde aanrader, maar dan eentje met een compleet andere invalshoek dan de twee voorgaande uitgaven. Volg de avonturen van twee bijzondere vogels, Viggo de merel en Vic de uil in mijn eerste prentenboek ‘Van Mini-mix naar Maxi-max’. Niet meteen een vogelgids, alhoewel illustratrice Kristl Snoecx de jonge lezertjes verwent met een leuke mozaïekpagina met 18 verschillende vogelsoorten.  Hoofdthema’s zijn diversiteit en anders-zijn, een verhaal over vriendschap, vrijheid en vreugde.

Als je nieuwsgierig bent, kun je nu al een kijkje op de website nemen. Koe-koek!

Eindelijk!

het is eindelijk zover: ‘Van Mini-mix naar Maxi-max’ is klaar!

Met enige trots kunnen Kristl en ik ons eerste prentenboek voorstellen.

Cover recto

We hebben er hard aan gewerkt, maar het was zeker de moeite waard. Inkijken en bestellen kan tijdens het expoweekend van het gelijknamige kunstproject dat loopt van  24 tot 26 mei in het gemeenschapscentrum de Bosuil te Jezus-Eik.

Ga zeker eens langs! Tijdens dit weekend kun je bovendien de kunstwerken van alle kinderen uit de Gemeentelijke Basisschool van Jezus-Eik bewonderen. Een aanrader! Het is bijzonder boeiend te zien hoeveel talent er bij de kinderen (en juffen!) naar boven is geborreld.

De prijs van een prentenboek bedraagt 20,00 €.  Voor die prijs krijg je dus een kleurrijk en verzorgd gedrukt exemplaar met het spannend verhaal van Viggo en Vic, 36 pagina’s genaaid en gebonden in een hardcover prentenboek.

Vergeet niet dat de volledige opbrengst van de verkoop van ons boek en de kunstwerken naar de Voedselhulp van Overijse gaat.

Mocht het je niet lukken naar de Bosuil af te zakken, neem dan zeker eens een kijkje op de website.

Je vindt er meer informatie over ons boek. In de winkel van onze site, kun je het boek online bestellen. En mocht je een vraag hebben, aarzel dan niet een bericht achter te laten op het contactformulier.

Nieuwsgierig geworden? Kijk dan zeker even naar de booktrailer!

 

Meer info op https://vanminimixnaarmaximax.wordpress.com/

 

Handen uit de mouwen met dit tuinboek!

Vandaag verraste de postbode me met een auteursexemplaar van ‘Het praktische handboek voor jonge tuiniers’.  Ik vertaalde het uit het Frans voor uitgeverij Bakermat (Baeckens Books).

IMG_3548

 

Het is een leuk doeboek voor kinderen met veel informatie over planten en dieren, maar ook boordevol knutselideetjes en zelfs recepten met groenten uit je eigen tuin. Ik heb het met veel plezier vertaald.

Mooi en verzorgd uitgegeven bij uitgeverij Bakermat, ISBN 9789059246225.

IMG_3549

 

Tekens die leiden naar het schrijven

Wandelen en schrijven, die twee horen bij elkaar. Schrijfster en literair journaliste, Kathy Mathys, zegt zelfs dat wandelen en dwalen een beter schrijver van je maakt. De herhaalde beweging van armen en benen zou een weldadig effect hebben op neurologisch en fysiologisch vlak. Je kan tijdens het wandelen makkelijker associëren en je creativiteit wordt aangewakkerd.

Ik wandel veel. Met mijn hond. Wandelen kan mijn zinnen verzetten. Het doet goed om even afstand te nemen om dan na een wandeling de tekst met frisse blik te bekijken.

Laatst viel het me op dat in de buurt waar ik woon, heel veel tekens naar schrijven en schrijvers verwijzen. St Cyr-sur-Loire koestert de literatuur!

Het begint al met de naam van de straat waarin ik woon, die is vernoemd naar een bekende roman van Anatole France.

anatole france

En ik hoef de pijlen maar te volgen of ik kom bij Victor Hugo uit😊

weg naar hugo

Die leidt me naar het Parc littéraire, een mooie groene plek waar je in de zomer op een bankje rustig van een boek kunt genieten.

Vandaar loop je in enkele stappen naar ‘le passage des 100 marches’. De passage is bedoeld voor fietsers en wandelaars die hierdoor een shortcut kunnen nemen om veilig het plateau te bereiken waarop St-Cyr-sur-Loire zich uitstrekt. Je moet er wel voor in goede conditie zijn!

pfff

Tijdens het boekenevenement ‘Le chapiteau du livre’, wordt er ieder jaar een auteur verkozen die een van de meer dan 100 treden van de passage mag opvrolijken met zijn naam.

naamplaatje

Er zijn nog heel veel treden vrij, maar ik maak me geen illusies. De kans is zo goed als onbestaand dat mijn naam hier ooit zal prijken …

PS Verdwaaltijd van Kathy Mathys, uitgegeven bij Polis, ISBN 978-94-6310-144-8

Bakvis op het Salon (6/12/2018)

Een week geleden ging de 34ste editie van het ‘Salon du livre de la presse jeunesse’ van start in Montreuil. Het wordt beschouwd als de grootste Europese boekenbeurs gespecialiseerd in kinder- en jeugdliteratuur die ook toegankelijk is voor het grote publiek. Dit jaar telde de organisatie 179 000 bezoekers, dat is een record. Het was druk. Het was mooi. Het is voorbij.

affiche

Ik koos zaterdag 1 december uit om er te gaan rondsnuffelen en eens ter plaatse heb ik niets gemerkt van de revolutie die gaande was op de Champs Elysee. Het was op het salon ook vechten om aandacht, maar dan voor de literatuur!

Dit jaar opvallend veel internationale aandacht aldus de organisatie. Ook de Nederlandse en Vlaamse auteurs werden in het zoeklicht geplaatst met een behoorlijk grote stand op het salon.

phares

Les Phares du Nord is een nationale campagne op initiatief van de Nederlandse ambassade in Parijs met de steun van Het Nederlandse Letterenfonds en het Vlaams Fonds voor de Letteren. Ik zag er Bart Moeyaert druk in gesprek. Mijn Nederlandstalige exemplaar van De gans en zijn broer dat ik had meegebracht om door hem te laten signeren, zat in mijn tas te branden. Als een verlegen bakvis ben ik in een boogje om mijn idool heen gelopen. Never meet your heroes, … of een volgende keer dan maar?

PS naar Geronimo Stilton durfde ik wel even te wuiven, en ik kreeg een dikke duim terug 🙂

geronimo